Q in Berlin ...

Is this the end?

2008-05-27T11:35:00.005+02:00

Trouwe Blogvrienden,

Deze post zal een van de laatste op deze blog zijn vanuit Berlijn. Of ik deze blog verder zal zetten als ik terug in België ben, weet ik nog niet. Ik had nooit gedacht dat ik zo vlijtig en graag zou schrijven. Ik kan dus zeggen dat dit initiatief me goed heeft gedaan. Ik begin stilletjesaan de dagen af te tellen en hoop iedereen snel terug te kunnen zien. Ik kan best wel stellen dat ik ernaar uitkijk om terug in het Belgenlandje te zijn, ook al heb ik me hier de laatste weken supergoed geamuseerd.

Het weekend van de zestiende mei is er een vriend op bezoek gekomen. Vrijdag 16.05 zijn we naar Tacheles geweest, het bizarre kunsthuis waar ik al mijn bezoekers mee naartoe neem. Dit is echt iets om gezien te hebben als je in Berlijn bent. In de jaren zeventig en tachtig is een groep mensen het gebouw ingetrokken om het als atelier te gebruiken en kunstwerken te kunnen maken. Dat is uiteindelijk uitgegroeid tot een ontmoetingsplaats van internationale kunstenaars die voor een jaar een atelier kunnen huren en hun werken kunnen tonen aan bezoekers.

Daarna zijn we naar Watergate Club geweest in Kreuzberg. Het was al redelijk laat wanneer we er toekwamen, dus er was niet zoveel volk meer. De muziek was wel dik in orde, maar we stonden al gauw bijna alleen op de dansvloer, en dan is de fun er een beetje uit.

Zaterdag 17.06 zijn we naar een New Age marktje geweest aan Winterfelder Platz. Daar hebben we verrassend lekkere vis gegeten en verse honing gekocht. Van Winterfelder Platz zijn we naar de Kufürstendamm gereden, waar we enkele leuke winkels hebben bezocht. De Kaiser Wilhelm Gedächtnisskirche sprak Ilja heel erg aan. We zetten onze fietstocht verder door de Zooölogischer Garten (waar Knut, de kleine ijsbeer woont), Tiergarten en Siegesaul naar de Brandenburger Tor. Daar hebben we het Joden Herdenkings Monument en de Reichstag aanschouwd. Via Unter den Linden reden we verder naar Checkpoint Charlie (Friedrichstrasse).

In WAU (Wirtshaus Am Ufer) hebben we een lekker diner gegeten en daarna hebben we een dansvoorstelling (extreem experimentalistisch) van Jeremy Wade gezien. Ik vond het fantastisch. 's Avonds laat zijn we in de Oranienstrasse een biertje gaan drinken met Katharina, Kathrin, Maria en Joe.

Zondag begon de dag aan Alexanderplatz, waar de hoge Fernsehturm staat. Ook

deze dag hebben we vanalles gezien, maar ik spaar jullie onnodige details. De avond hebben we met een barbecue afgesloten aan Frankfurter Strasse. Het was Kathrin's verjaardag en we werden uitgenodigd als vertegenwoordigers van België op een internationaal diner (Zweden, Italië, Nederland, Verenigde Staten, Oostenrijk, Duitsland en België).

In de week die op dit spetterend weekend volgde ging alles een beetje moeizamer dan normaal. Ik had een lange nachtrust nodig en deze schenkte ik me dinsdag.

Donderdag 23.06 begon het Brasil em Cena II-festival, dat tot het einde van de maand Braziliaanse producties toont in onze gebouwen.

H³ is een dansproductie van Bruno Beltrão, dat een combinatie van breakdance, moderne dans en capoueira toont. Daarna was er in WAU een optreden van het blindenorkest.

Vrijdag hadden we een nieuwe HAU-Beats party met Tetine. Een Braziliaans duo die Electro Punk brengt. Er was uiteindelijk (na sluiten van de kassa) enorm veel volk en sfeer.

Zaterdagavond heb ik een Braziliaanse documentaire gezien met begeleiding van Berlijnse straatmuzikanten.

De muzikanten werden door Kathrin opgetrommeld en een dirigent uit .... (weet je ondertussen wel) heeft in tien dagen (!) een ganse begeleiding gecomponeerd voor de film. Het was echt fantastisch.

Zondag heb ik in de Sophiensaele Genesis 2 gezien, een stuk dat Katharina (die daar stage loopt) mee heeft helpen ontwikkelen. Ik heb jammergenoeg niet alles van het stuk begrepen, maar ik vond het wel redelijk goed.

Vloeken in het Duits of in het Nederlands?

2008-05-16T11:59:00.002+02:00

Een goede vrijdag aan iedereen,

Nu de warme dagen voorbij zijn, besef ik dat ik een tijd niets gepost heb op de blog. Daarom geef ik jullie nu een update van de voorbije twee weken. Vorige week ben ik uitsluitend bezig geweest met het designen van de website (http://www.klubszene-berlin.de/). Hoewel ik helemaal geen ervaring heb ik het maken van websites en ik de laatste lessen van Mevr. De Groof heb gemist, ben ik er toch in geslaagd een deftige site op te stellen. Ik ben er behoorlijk trots op.

Vorig weekend heb ik van de 'zomer' in België mogen proeven. Het weer was ongelooflijk, en ik heb het weekend doorgebracht met mijn vriendin, familie en vrienden. Het deed enorm veel deugd om even in het land te zijn. Zo erg zelf dat ik maandagavond niet terug naar mijn Berlijns huis wilde gaan. Het deed pijn afscheid te nemen.

Deze week heb ik mijn vrije tijd integraal aan mijn eindwerk gewijd. Ik heb ondertussen heel veel informatie, maar het moeilijke eraan is de verschillende bronnen met elkaar te verbinden en de dingen die niet zo belangrijk zijn weg te laten. Daarbij komt dat ik uitsluitend Duitstalige bronnen heb, dus ik alles moet vertalen. Dat levert soms heel grappige zinsconstructies op, die dan nadien weer herschreven moeten worden. Dat is waarschijnlijk nog het moeilijkste aan mijn eindwerk.

Ik ben dinsdag gevallen met de fiets. Er was een staatveger (een wagentje) die olie verloor in in panne stond langs de kant van de Friedrichstrasse. Ik dacht dat het water was en wist dat ik vijf seconden later met mijn 'bakkes' tegen de grond zou knallen. Ik fietste dus vlijtig door en even daarna voelde ik mijn evenwicht verdwijnen; bijsturen heeft niet geholpen. De straten in Berlijn zijn minstens even hard als deze in Oostakker. De bestuurder zat gewoon in zijn wagentje omdat hij niet wist wat hij moest doen. Reclameren in het Duits lukt me nog niet zo goed, dus besloot ik mijn frustratie in het Nederlands te uiten. Er kwam een vrouw bij mij die ofwel Nederlands verstaat, ofwel heel goed lichaamstaal kon lezen, want zij bleek in het Duits net hetzelfde te zeggen tegen dee bestuurder. Ik was blij dat ze me bijstond. Achteraf vertelde ze me dat ik de vierde fietser was die er op vijf minuten tijd gevallen was.

Gisterenavond ben ik om twaalf uur 's avonds naar de Volksbühne geweest om er flyers te verdelen voor 'HAU-Beats'. Veel volk was er echter niet, maar het leek wel nog leuk te zijn. Vandaag kan ik rustig werken aan mijn eindwerk. Ik heb gisteren veel info en tips gekregen van Mijke om meer structuur in mijn eindwerk te steken.

Tot blogs!

lesgevers Taekwon-do Sportschool Chon-Ji ontmoeten elkaar in Berlijn

2008-05-05T12:41:00.007+02:00

Ik vraag me af of deze blog nog interessant is om te volgen. De inhoud van de stage is de laatste weken in grote lijnen hetzelfde gebleven: de klubszene website aanmaken. Ik hoop deze vanmiddag online te kunnen zetten en dan kan ik hem in mijn blog linken. Al jullie aanbevelingen en tips mogen jullie onder deze blog plaatsen. Zo heb ik dan de mogelijkheid om hem nadien nog aan te passen en zowaar te verbeteren.

Op dinsdag 29/04 zijn Mijke en ik naar de "Neue Synagoge" gegaan om een stuk van een potentiële nieuwe partnerschool van HAU te bekijken. Men speelde een herwerkte versie van 'The Wave', of in het Duits 'Die Welle'. Ik vond het stuk behoorlijk goed opgebouwd.

Woensdag 30/04 was ik uitgenodigd door Katharina om een stuk in de Sophiensaele te bekijken. Het was tegelijk mijn eerste opera-ervaring. Het stuk heet 'Don Giovanni' van David Martin. Ik heb niet zoveel van de inhoud verstaan, maar de vormgeving en zang vond ik geniaal.

Donderdag 01/05 was een medelesgever van de Taekwon-do Sportschool Chon-Ji in Berlijn. Hij had gedurende twee weken een training ongeveer honderd kilometer van Berlijn. Op hun vrije dag is het peleton naar Berlijn afgezakt om hier te genieten van het mooie weer. We hebben een terrasje gedaan en hebben daarna een concert van een coverband gezien aan de Brandenburger Tor.

Zondag 04/05 werd er in HAU 1 Maeterlinck gezien van Christoph Marthaler (een samenwerking tussen NTGent en Toneelgroep Amsterdam). Het stuk deed me erg veel denken aan de film Daens. Er was heel veel symboliek in het stuk terug te vinden. Ik vond het jammer dat ik te weinig beenplaats had en dat het veel te warm was in de tweede rang.

De laatste week van de tweede maand

2008-04-28T10:45:00.005+02:00

Beste trouwe lezers van mijn blog,

Deze blog vertelt jullie over mijn belevenissen tijdens de laatste week van de tweede maand in Berlijn. Deze week ben ik voltijds bezig geweest met het ontwikkelen van de Klubszene Festival Website. Erg veel valt er hier niet over te vertellen, behalve dat ik de cursus van Mevr. De Groof ondertussen al behoorlijk goed kan. Ik heb hem stap voor stap gevolgd om zo de structuur in mijn site goed te kunnnen ontwerpen.

Maandag - en dinsdagavond speelde er een stuk in HAU dat The Real Fiction heet. Het maakt gebruik van extra's. Dit wil zeggen dat op bepaalde momenten mensen in het publiek (de extra's) opstaan en iets zeggen of doen. Men had mij gevraagd in de eerste week van de stage of ik iets wilde zingen in dit stuk. Veel had men niet uitgelegd, maar ik stemde in. Vorige week werd het echter duidelijk dat ik solo moest zingen voor het publiek en dan wel nog het verschrikkelijke nummer van ABBA, Thank you for the Music genaamd. Het zingen viel al bij al wel mee en de zenuwen had ik goed onder controle. Ik heb er zowaar plezier aan gehad mee te doen.

Zaterdag was er een toneelstuk, Utopia Stock Exchange, waarbij ik de "utopisten" moest begeleiden en bijstaan. Het publiek krijgt vijftigduizend 'U' (5€) waarmee ze aandelen kunnen kopen en verkopen. De aandelen zijn echter geen gewone aandelen maar utopieën. Tien utopisten hebben hun utopie uitgelegd en de bedoeling van het publiek is om zo goed mogelijk te speculeren op de utopieën. Op het einde van het stuk kon het publiek hun aandelen incasseren of afstaan aan de utopisten. Dit is metteen ook de moraal van het verhaal. Koopt men aandelen van een utopie omdat de ranking gunstig is, of omdat men begaan is met deze utopie? Het leverde stof om even bij stil te staan.

Meer uitleg vind je terug op de website van HAU : www.hebbel-am-ufer.de

De weken vliegen voorbij

2008-04-21T10:45:00.003+02:00

Ik kan zeggen dat deze week de week van WEB 2.0 was. Ik ben ondertussen goed geoefend wat betreft de lessen van Mevrouw De Groof. Ik heb een voorblad gemaakt in Photoshop, de lay-out van mijn eindwerk maak ik in Indesign, ik heb ondertussen mijn derde Myspace website aangemaakt, en ik ben begonnen aan het aanmaken van een website voor het Klubszene Festival dat in juni in onze gebouwen plaatsvindt.

Ik heb maandag enkele foto’s en tekstjes voor de komende voorstellingen op de HAU-Beats website geplaatst. De CEZA website wordt ondertussen geregeld bezocht. Ik vind het leuk om te merken dat mijn werk geapprecieerd wordt. Ik heb zelf een commentaar gekregen op het filmpje dat ik op You-tube heb geplaatst van iemand die niet betrokken is met de Open Mic Sessions.

Maandagavond ben ik met Kathrin en Verena naar de Bebob Bar geweest: een jazzbar waar er elke avond optredens zijn. De barvrouw is echter heel onvriendelijk, dus daar gaan we niet meer naartoe. De muziek beviel me wel. Het was een pianist die rustige muziek speelde.

Dinsdag was een gewone dag: websites onderhouden, pandflessen terugbrengen naar Kaiser’s, Dreamweaver downloaden, excel-tabellen aanpassen. ’s Avonds was er een voorstelling die me erg interesseerde, Plattenspieler genaamd. Elke twee maanden nodigt de gastheer iemand uit om hun platen te bespreken. De platen waren voor mij bijna allemaal onbekend, dus ik vond het erg interessant om de opinies van de eigenaars te horen.

Woensdag komen Mijke en haar jeugdclub samen. Deze week waren Vag en Tim (Cheap Blacky) van de partij. Zij organiseren tijdens het Klubszene Festival een performance met de 150 jongeren. Vag is een zwarte homo van 47 die het grootste deel van de tijd aan het lachen is en alles ‘wonderful’ vindt. Tim is twee jaar jonger en hij draagt kippenbeentjes op zijn vest. Een klein beetje getikt, die twee, maar wel heel toffe mensen.

Donderdag ben ik begonnen aan de Klubszene-website. Om te beginnen heb ik een cursus Dreamweaver gedownload, want ik wist niet meer precies hoe je hiermee moet beginnen. Stap voor stap de cursus volgen helpt wel om niets over het hoofd te zien.

Vrijdag heb ik opnieuw een Myspace-site gemaakt, deze keer voor Mijke’s jeugdclub. De link staat in de marge van deze blog.

Dit weekend was ik ziek, dus heb ik niet veel gedaan. Ik hoop dat ik snel beter ben, want het weer is eindelijk mooi.

Ceza - Open Mic Session

2008-04-15T12:52:00.010+02:00

2008-04-07T12:57:00.003+02:00

Week zes van de dertien is voorbij

De stage is bijna half voorbij en ik heb de indruk dat ik hier nog maar pas ben. Wat me bij zal blijven van deze week zijn de contacten met de medewerkers die echt vlot beginnen te verlopen. In tegenstelling tot de eerste weken, waarbij de werkvloer nog wat onwennig aanvoelde, voel ik me ondertussen helemaal thuis in het bureau en bij de medewerkers.

Maandag en dinsdag was Mijke niet op het werk. Ze ging naar het Jeugd-Theaterfestival in Utrecht, waar ze ideeën verzamelde om projecten naar ons theater te brengen. Ik heb maandag de lay-out van mijn eindproject op punt gezet, en een voorwoord en inleiding geschreven. Daarna heb ik op internet ideeën opgedaan om een festival of concert te organiseren voor myspace-bands. Er was in het huis een idee om iets te organiseren met groepjes van Myspace. Hoe we dat precies zouden aanpakken is nog niet duidelijk. Ik heb gebrainstormd en gesurft en uiteindelijk een plan uitgeschreven. Ik hoop dat het een beetje deftig uitgewerkt is en dat men met dit plan verder kan.

Dinsdag heb ik tijdens de wekelijkse vergadering voor ongeveer dertig man de inleiding gegeven over de HAU-Beats avond van donderdag 03.04.08. In het begin van mijn stage zou ik dat niet gedaan hebben. Ondertussen is mijn Duits al een stuk beter en kan ik gemakkelijker uitdrukken wat ik denk.
Dinsdagmiddag heb ik de taak van ‘paperboy' vervuld. Ik moest in de verschillende clubs, cafés, muziekwinkels en andere interessante adressen flyers uitdelen om de HAU-Beats te promoten. Een beetje een slechte timing, omdat de eerstvolgende HAU-Beatsavond al twee dagen na het uitdelen van de flyers begint.

Woensdag heb ik de repetitie van U-Wegs (Unterwegs: “het leven zoals het is, de metro”) gezien. Dat is het toneelstuk dat Mijke met haar jongerenclub op vrijdag 04.04.08 in de Weisse Rose opvoert. Daarna heb ik de leden van Think of One, een Belgische band uit Antwerpen verwelkomd in onze gebouwen. Zij traden donderdag op in de foyer van HAU2.

Donderdag heb ik een myspacesite van CEZA opgestart, ik heb de layout veranderd en enkele foto's upgeloaded. In de loop van de dag heb ik de garderobe van de muzikanten ingericht. 's Avonds woonde ik het optreden bij. De muziek was verpletterend en de sfeer was optimaal. Ik kan jullie aanraden om tijdens de Gentse Feesten op Pole Pole naar de band te gaan kijken. Het is echt de moeite waard. Er staan ongeveer tien man op het podium en ze brengen een speciale combinatie van jazz, rock, Arabische berbermuziek en dub.

Vrijdag was het een erg lastige dag. Ik was nogal uitgeput van de dag ervoor en ik had helemaal geen werk. Ik moest mee met Mijke naar de Weisse Rose om een generale repetitie met de jongeren bij te wonen. Deze repetitie heb ik ondertussen al vijf keer gezien en kon me niet meer boeien. Ik heb daar gedurende de ganse dag met mijn vingers gedraaid en gedacht aan Steven, die met zijn gezelschap op dat moment in Berlijn vertoefde. Om half elf kon ik uiteindelijk met de Belgen het weekend inzetten. Ik leidde ze rond in Tacheles en daarna dronken we een biertje in een Arabische bar.

Gents weekend

2008-03-31T18:55:00.008+02:00

Patchagonia – Les ballets C de la B

Vrijdag 28 maart 2008 is de dag die de geschiedenis zal ingaan als de dag waarop Quinten Galle voor het eerst een ballet gezien heeft met choreografie van de Argentijnse Lili Estràs.

Vier Gentse dansers en danseressen van ‘Les Ballets C de la B’ en drie muzikanten dwalen als strandelingen en vluchtelingen rond in een desolaat landschap ergens op het einde van de wereld. Regels en wetten, wensen en noden zijn er op deze plaats niet: een allesomvattende leegte of een absolute toestand van geluk? De Patchagonisten leven in hun herinneringen en de dierlijke emoties komen steeds meer naar boven. Is (samen)leven en communiceren nog mogelijk? In Patchagonia ontmoeten fantasie en voorstellingsvermogen elkaar.

The Best and the Worst of Us

Na de voorbereiding van de Radical Duke Night hadden we nog enkele uren tijd om te rusten. Enkele van de muzikanten besloten om naar een toneelstuk te gaan van de Nieuw-Zeelandse choreografe Simone Autherlony. Het stuk is een zoektocht naar hoe we gemeenschappelijk het praktische leven kunnen aanpakken. De performers zijn op zoek naar herinneringen waarop ze werkelijk samen waren.

Radical Duke Night

Zaterdagmiddag heb ik affiches gemaakt om de mensen die het toneel bezochten die dag, gratis toegang te geven voor de Belgische concertavond. Gelukkig heb ik dit gedaan, want ik vrees dat er anders niet al te veel volk op het concert zou geweest zijn.

Radical Duke Entertainment is een Antwerps label dat verschillende groepen samenbrengt. Het label zet zich af van het juk van de gevestigde orde en laat volledige creatieve vrijheid aan de muzikanten. Radical Duke Entertainment bestaat uit: Dez Mona, Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU), Bo Wiget/Simon Lenski, Prima Donkey en Wild Ox Moan.

Alle muzikanten hebben een klassieke opleiding gehad, maar zoeken nieuwe invalshoeken om zo vernieuwende muziek te maken. Soms leidt dit tot zeer eclectische resultaten.

Gentlemanagement, die het organisatorisch gedeelte van de bands op zich neemt, was uiteindelijk heel tevreden over de avond. Het is een goede aanzet geweest op een langdurige samenwerking in Duitsland.

De stage is al voor een derde voorbij

2008-03-28T11:23:00.003+01:00

Goedemorgen beste lezertjes,

Zoals de titel vermeldt, is de stage hier in HAU al voor een derde achter de rug. De dagen vliegen voorbij en de weken volgen even snel. Vorig weekend was het paasweekend, wat wil zeggen: vier dagen verlof! Op Goede Vrijdag is alles blijkbaar gesloten in Duitsland, en maandag moest ik ook niet werken omdat het paasmaandag was. Het was een fantastisch weekend, vooral omdat ik bezoek uit België over de vloer kreeg. Wel, niet echt over de vloer, want Peggy heeft liever geen bezoek, dus hebben we maar een hotelletje gezocht in Wedding, het noorden van Berlijn. Gelukkig was de staking van het openbaar vervoer net gedaan zodat we met een groepsticket goedkoop overal naartoe konden gaan. Het was leuk om eens de toerist uit te hangen in 'eigen stad' en overal foto’s van te trekken.

Heimweh betekent huisziek
Dinsdag was het lastig om opnieuw aan de serieuze zaken te beginnen. De “Heimweh” zorgde ervoor dat alles meer energie vergde dan anders en het werk wilde ook niet vorderen. Ik moest de myspace-site van HAU-BEATS verfraaien. Na enige tijd de site te hebben bestudeerd wist ik hoe ik de lay-out wilde aanpakken. Ik heb met een ander programma, waarmee ik ook kennis mee moest maken, de lay-out in code gezet. Alles verliep moeizaam, maar ik maakte toch vorderingen. Klein detail is wel dat ik nog steeds niet weet waar ik die code nu precies in moet zetten om de lay-out te veranderen. Deze dag dus eigenlijk niets bereikt. Behoorlijk frustrerend.

Woensdag is ontspandag

Woensdag heb ik me beziggehouden met de praktische organisatie van de Radical Duke Night. Ik heb in magazines e-mailadressen gezocht van clubs, concerthuizen, bands, kamermuziekartiesten,… om ze een e-mail te sturen van onze concertavond. Daarbij heb ik enkele telefoons gepleegd om de puntjes op de i te zetten.

Woensdagavond is het uitgelezen moment om alle overtollige energie uit mijn lichaam te bannen, en aangezien ik die niet bepaald kwijt kan terwijl ik op een bureaustoel zit, is er veel overtollige energie. Ik ga dan trainen, en gedurende twee uur en half geef ik me de volle honderd procent: opwarmen, spierversterkende oefeningen, lenigheidsoefeningen, techniektraining, evenwicht en coördinatie, sparringsoefeningen, alles erop en eraan. I love it! Rond tien uur was ik thuis en ik denk dat ik al om half elf aan het slapen was.

Hell on Earth
Donderdag heb ik met photoshop een affiche gemaakt voor de Radikal Duke Night van zaterdag. Daarna zijn we met onze drie (Mijke, Elvin en ik) naar de repetitie van “Hell on Earth” gaan kijken, een dansvoorstelling met een mix van verschillende stijlen, hoofdzakelijk breakdance. Vervolgens had ik een gesprek met Bea Paelman, die kwam kijken hoe alles hier verloopt. Ik denk dat Mijke wel tevreden is over mij. We hebben gesproken over het eindwerk. Ik zal TUSCH bespreken vanuit het perspectief van public relations, SCA en overheidscommunicatie. Ik had eigenlijk het liefste ‘pedagogiek’ als invalshoek gekozen, maar dat is geen opleidingsonderdeel. ’s Avonds heb ik voor de eerste keer mijn taak als postman gedaan: elke donderdag moet ik de brieven naar de boekhouding brengen, en de buitenpost naar de post brengen.

Les Ballets C de la B

Deze middag controleren we of de catering in orde is voor morgen en vanavond ga ik naar ballet gaan kijken, morgenmiddag voorbereiding voor de Radical Duke Night, en zondag gaan we met de studenten en Lieve Pillen naar het jodenmuseum. Drukke dagen, wel leuke dagen.

The vibe en Seven important things...

2008-03-14T19:17:00.003+01:00

De tweede werkweek is ten einde en ik heb nu eindelijk wat tijd om te schrijven aan mijn blog. Ik kan met een gerust hart zeggen dat ik al goed ingewerkt ben hier op mijn stagebedrijf. Ik geef jullie een overzicht wat ik allemaal gedaan heb:

Maandagavond - HAU3: Seven Important Things
Om half acht zijn Mijke en ik naar deze Canadese productie gaan kijken. Het was een speciaal levensverhaal van een vijftigjarige man. Ik had eigenlijk foto’s moeten nemen, maar het zou niet het effect hebben dat het stuk verdient omdat het zo persoonlijk was. De man vertelde dat hij een hippie was en daarna een punk, en junk. Op het einde was het dan de beurt aan zijn openbaring. Tot slot vertelde hij dat hetgeen wat volgens hem telt in het leven, en tevens hetgeen je maakt, je vrienden en familie zijn. Niets anders. Dat was de moraal.

Dinsdagavond - HAU2: Open Mic Session met Ceza
Ceza, de Turkse rapper die een jaar onder contract staat bij HAU, heeft de voorbije weken enkele workshops gegeven in scholen hier in de buurt. Je moet weten dat ongeveer tachtig procent van de leerlingen van Turkse origine is. De scholen hier kan je dus niet vergelijken met onze scholen. Er is een andere aanpak nodig om de jongeren te motiveren. De Open Mic Session is een avond waarbij iedereen die wil de microfoon mag nemen en zijn raps mag doen. Daarna koos een jury de vijftien beste eruit, die de komende maanden verdere workshops met Ceza en Volkan mogen volgen. De sfeer, of moet ik zeggen “de vibe”, was heel leuk en gemoedelijk en iedereen liet het beste van zich zien.
Ik stond aan de ingang om de e-mailadressen en telefoonnummers te verzamelen van zowel de deelnemers als van de bezoekers. Het maakte niet uit dat mijn Duits nog veel fouten heeft, aangezien dat blijkbaar cool is voor die jongens.

Woensdagmiddag: Optreden theatergroep van Mijke
Woensdagmiddag was het de laatste dag van de feestweek van TUSCH (Theater und Schule). Deze dag trad een groepje leerlingen op waarmee Mijke samenwerkt. Het stuk, dat niet zo lang duurde, ging over Kreuzberg (Bezirk Kottbusser Tor 61, en Bezirk Tempelhofer Tor 36), de buurt waarin HAU ligt. Er zijn twee wijken die elkaar de loef af probeerden te steken, en uiteindelijk sloot men vrede.

Woensdagavond: Eerste taekwon-do training
Dat ik in enkele weken niet getraind had, voelde ik tot in mijn kleine teen. Ik stond gespannen en ik moest dringend wat energie kwijt. Gelukkig bestaat er zoiets als TKD. De club die ik hier gevonden heb ligt op vijf minuutjes van mijn huis en de lerares is een zeer bekwame instructor. Gedurende twee uur heb ik gezweet en gepuft, maar ik was achteraf ontzettend voldaan. Ik probeer de komende drie maand zoveel mogelijk te gaan trainen, maar ik werk laat en de trainingen beginnen vroeg.

Donderdagavond - HAU2: Workshop met Ceza
De vijftien uitverkorenen kwamen gisteren bijeen om de eerste workshop te volgen. Het is de bedoeling dat er eerst over ‘rhymes’ gesproken wordt, volgende maand komen er dan instrumenten bij, en de maand erop komen de breakdances hun ‘posse’ vervoegen. Uiteindelijk trekken we met de groep de studio in en nemen we een nummer op.
De avond is een beetje anders verlopen dan gepland omdat iedereen vrienden meehad. De gemoedelijke sfeer van dinsdag was er ook niet meer. Het leek meer op een wedstrijd dan een workshop. Diegene die hun vrienden niet mee hadden genomen werden niet ondersteund door het publiek en zagen het dus minder zitten om op het podium te komen.
Uiteindelijk hebben we toch besloten om het publiek niet buiten te zetten omdat dat tot teveel protest zou leiden. We doen de workshop opnieuw op twintig maart, maar dan enkel met deze vijftien.

Vrijdagavond: Familienalbum van She She Pop (afgeleid van de langbaardige mannen van ZZ Top)
She She Pop lanceert hun nieuwe project in HAU. Het thema is deze keer familie. Het publiek (maximum 60 man) gaat niet in de tribune zitten, maar neemt plaats op het podium. Er is een grote tafel voorzien waaraan iedereen plaats neemt, het is de bedoeling dat het stuk door de toeschouwers gemaakt wordt. Passief kijken is tijdens deze voorstelling dus niet de bedoeling. De performers fluisteren het publiek allerlei dingen in de oren die ze dan moeten zeggen aan iedereen. Het publiek wordt dus acteur.
Ik ben benieuwd wat het zal geven. Het gaat van start binnen een uurtje!

Einde van de eerste werkweek

2008-03-07T16:47:00.005+01:00

Hehe,

Het weekend is in zicht en Quinten is volledig uitgeput.
De laatste dagen heb ik geen blog gepost omdat ik behoorlijk veel te doen had. Ik vertel jullie kort over de voorbije dagen.

Woensdag

Deze dag had ik een afspraak aan het concerthuis (Konzerthaus) aan de Gendarmenmarkt. Daar was er een bijeenkomst van een tiental lagere scholen die een klassiek muziekstuk konden bijwonen. De bedoeling is om kinderen in contact te brengen met cultuur vanaf een jonge leeftijd.
Eerst was er een inleiding over het stuk: er werd uitgelegd dat je niet alleen muziek kan horen, maar ook kan zien, voelen,...
Het verhaal ging over een boot die naar de Hybrides (eilandengroep van UK) voer. Er was storm op zee, en dat kon je horen aan het gebulder van de instrumenten.
Nadien werd er een verhaal van Plato voorgelezen door drie lezers, en was er een optreden van een Turkse band. Ik denk dat de kinderen een fantastische dag gehad hebben.

Door de staking moest ik 's ochtends te voet naar het concerthuis gaan (ongeveer 40 minuten stappen). Na de voorstelling kreeg ik vrij om een fiets te gaan kopen. Dat was helemaal aan de andere kant van de stad (1,5 uur stappen). Bleek dat dat mens van de tweedehandswinkel drie fietsen staan had: een driewieler, een kinderfiets en een die met een beetje verbeelding wel geschikt zou zijn voor mij. Ik reed er eventjes op, reed niet zo goed, maar besloot toch om te kijken hoeveel ze ervoor vroeg. 80€ ... was wel erg overdreven, dus ik besloot om af te dingen. Is niet gelukt....

Dan maar tevoet terug (zou ongeveer 50 minuten duren). Gelukkig kwam ik een fietsenwinkel tegen. Er stond een koersfiets die ik wel wilde, maar de winkel was echter nog niet open, dus ik besloot even te wachten. Ik zei bij mezelf dat ik er maximum 130€ voor wilde neertellen. Toen de winkel openging, bleek dat hij te koop was voor 70€.. KOOPJE !

's Avond had ik om 18 uur een afspraak aan Potsdamer Platz, waar ik een toneelvoorstelling bijwoonde van TuSch (Theater und Schule) dat zijn tienjarig bestaan viert.
Terwijl ik naar de voorstellingen keek, bedacht ik dat dit wel een interessant onderwerp zou zijn om mijn eindproject over te schrijven. Die avond dus zoveel mogelijk info erover verzameld en met de organisatrice gesproken. We hebben volgende week een afspraak.

Hoewel het een vermoeiende dag was, heb ik nog steeds niet het gevoel dat ik al gewerkt heb.

Donderdag
Gisteren was mijn eerste dag zonder afspraken. Ik ben om elf uur op het bureau gekomen en daar ben ik ongeveer de ganse dag gebleven. Ik werd op den duur wel een beetje gek van constant naar een computerscherm te moeten kijken.
Ik heb een adressenlijst aangemaakt naar wie we de promotie-cd's kunnen sturen voor de Radical Duke Night op 29 maart. Tussendoor enkele telefoontjes gepleegd naar Gent om verder af te spreken met GentleManagement.

Zo om half zeven vroeg Mijke me of ik enkele stickers wilde brengen naar Volkan (de Berlijnse rapper), een goede afwisseling. Hij woont in de Skalitzerstrasse 78, maar de straat eindigde bij nummer 72, wat een Scheisse was dat. Uiteindelijk (na tien minuten) bleek het in de andere richting te zijn.

Toen ik terug was heb ik me een koffie genomen en dan was het bijna tijd om de HAU Beats in te gaan. Grace Kelly kwam, en daarna was Peaches aan de beurt. Ik was echter doodop en kon bijna niet meer op mijn benen staan. Bleek dat het event heel weinig succes had door de staking van het openbaar vervoer. Ik ben daar vertrokken om kwart voor twaalf, en als er 30 man binnen was, zal het veel geweest zijn.

Vrijdag
Vandaag heb ik de brieven gemaakt met de promo-cd's, en nu ben ik klaar met werken. Ik werk nog even alle achterstaande e-mails weg, en ik kan beginnen aan het weekend. Morgen ben ik van plan om naar de tentoonstelling van Dali te gaan. Dat zal wel de moeite zijn.

Het openbaar vervoer ...

2008-03-06T14:54:00.003+01:00

Vandaag opgestaan met een pijnlijke keel. Het weer heeft hier echt zijn grillen. De eerste dag was er hier een orkaan, de dag erna regen, gisteren was het bewolkt, en vandaag sneeuwt het zowaar !! Ik probeer een foto in de bijlage te sturen. Er is hier superveel wind en ik loop veel buiten. Peggy heeft me een wondertheetje gegeven en daarmee is het rouw gevoel in mijn keel gaan luwen.

Vanaf vandaag tot zeker vrijdag staakt het openbaar vervoer. De straten zullen krioelen van de mensen. Ik ben benieuwd… Ik wilde gisteren een fiets gaan kopen, maar de winkel was al gesloten. Daarom zal ik de komende dagen alles te voet moeten afleggen.

Als ik vandaag niet te laat gedaan heb met werken kan ik voor de eerste keer gaan trainen in een TKD-club op drie minuten stappen van mijn huis. Ik kijk er echt naar uit, want ik zit met boordevol energie. Gisteren ben ik bij Annelies D.T., Astrid, Femke en Sara geweest. Zij zitten vanaf gisteren in hun eigen appartementje, allemaal samen. Daar een beetje op de piano gespeeld, hoewel ik geen enkele noot speel. Ze hebben daar een grote gladde vloer in parket, dus heb ik een beetje de tuls herhaald, en wat onnozel rondgehuppeld.

Goed, ik ga me wassen, aankleden, scheerschuim gaan kopen en me scheren, daarna vertrek ik naar het werk. Ik mail jullie vanavond om te vertellen hoe mijn dag is geweest.

It's a win win situation !!

2008-03-06T14:48:00.003+01:00

Gutenabend Leute,

Vandaag was mijn eerste echte werkdag. Ik ben vanochtend opnieuw met de metro naar het werk gegaan. Toen ik een kaartje voor de metro wilde kopen vroeg een dakloze, die gebruikte en geldige kaartjes op de grond zoekt, me of ik voor één euro (ipv 2,10 €) een kaartje wilde kopen. Ik vond dit wel een goed idee en besloot hem te helpen. Het is een win-winsituatie.

Ik ben mijn werkdag begonnen met een wekelijks gesprek met alle medewerkers van HAU 2. Men overloopt dan wat er de voorbije week is gebeurd en wat er de komende week/weken op het programma staat. Blijkt dat we daar met 4 stagairs zitten, eentje komt zelfs uit Santiago, Chili.

Deze morgen zijn we met Ceza, Volkan, Julia en Volkan naar een schooltje geweest in Kreuzberg waar ze een workshop gaven over hoe een rapnummer tot stand komt. Dit project was een tast in het duister, maar bleek uiteindelijk een groot succes te zijn!

Nadien hebben Mijke en ik een gesprek gehad met Micky van de technische dienst van HAU over de Radical Duke Night, het concert dat ik zal organiseren (29/03/2008). Daar overliepen we de technische fiches van de verschillende bands en bekeken we waar de knelpunten zouden kunnen liggen. Nadien heb ik met Marc, de geluidstechnicus van DAAU en Prima Donkey, gebeld om enkele dingen recht te zetten. Gelukkig is Marc Nederlandstalig.

De serveuse van de cafetaria op het werk noemt me Gianni, omdat Quinten een beetje moeilijk uit te spreken blijkt, zij heet Cynthia maar probeer dat maar eens met een juist Italiaans accent uit te spreken: “Sjintschia”… Ik noem haar dus Marie :-). Echt een geval apart , maar wel een toffe.

's Middags ben ik begonnen aan het opstellen van een database, mijn eerste opdracht. Niet zo heel interessant, wel rustig.

Deze avond wilde ik een fiets gaan kopen, maar de winkel was gesloten, jammer. Ik hoop dat ik morgen op mijn werk geraak, aangezien het openbaar vervoer hier staakt. Ik laat jullie weten hoe ik het er vanaf heb gebracht.

De stage is echt fantastisch. Ik krijg nuttige opdrachten en ik voel dat ik hetgeen ik de voorbije jaren geleerd heb wel degelijk moet toepassen. Wat natuurlijk ook de bedoeling is van een stage. Ik denk dat de komende maanden vooral te maken zullen hebben met evenementencommunicatie.

Zo, ik ga nu een spaghetti eten in een snackbar en daarna ga ik naar de andere studenten om hun internet te installeren. As if I know how to do that…

HAU - Day 1

2008-03-03T23:30:00.009+01:00

Liebe Freunde und Freundinnen,

Vandaag was het de eerste dag van mijn stage en het werd meteen een immens drukke dag. Vanochtend ben ik om kwart voor tien te voet naar mijn stageplaats vertrokken waar ik om elf uur een afspraak had met mijn stagebegeleidster. Ik dacht dat een wandeltocht (40 min) me meer deugd zou doen dan twintig minuten in de metro te zitten. Al gauw had ik door dat ik niet in de richting aan het stappen was die ik gisterenavond uitgestippeld had omdat ik zo 'n commerciële kaart heb met superveel reclame (bv. Birckenstock).

Soit, om kwart voor elf heb ik dan de metro genomen aan Alexanderplatz, om dan exact op tijd in HAU toe te komen aan Hallisches Ufer. (HAU = Hebbel Am Ufer = Vier jaar terug zijn er 3 theaters samengevoegd: HAU 1, HAU 2, HAU 3... HAU betekent ook 'slag in het gezicht')

Aangekomen heb ik met Mijke een inleidend gesprek gehad. Ze legde me uit dat zij verantwoordelijk is voor Jugend en Musik, en vertelde me wat daarbij zo allemaal komt kijken. Daarna heb ik haar gebrieft over het gesprek dat ik vorige week had met GentleManagement, een Gents evenementenbureau dat groepjes promoot die niet samen willen werken met de grote recordlabels. Ze was tevreden met mijn uitleg en stelde voor de organisatie en promotie van een optreden eind maart in HAU 2 op mij te nemen. Ik heb toegezegd, welliswaar met enige twijfel of ik wel in staat ben dit tot een goed einde te volbrengen. Ik heb Eric (van GentleManagement) dan een mail gestuurd met dit voorstel, hij heeft nog niet geantwoord.

Nadien had Mijke een afspraak met Ceza en Volkan, respectievelijk een Turkse en Berlijnse rapper, die samen met HAU in verschillende scholen workshops geven de komende maanden om de jongeren (14-16 jaar) in contact te brengen met in de eerste plaats muziek, in de tweede plaats met theater.

Vervolgens hadden we een afspraak met Grace Kelly (die werkelijk zo heet). Deze Braziliaanse vrouw werkt bij radio MultiKulti en heeft elke eerste donderdag van de maand een show op de radio met wereldmuziek. Daarnaast is ze DJ en geeft deze donderdag samen met Peaches een feestje in HAU 2.

Daarna maakten we kennis met de medewerkers van de verschillende huizen en nadien gaf Mijke een rondleiding aan studenten van de Sorbonne (Parijse universiteit) doorheen de verschillende gebouwen van HAU. In HAU 3 was er op dat moment juist een dansworkshop. Daar hebben we dan een uur blijven kijken. Prachtig... I was touched.

Om kwart voor acht was mijn dag ten einde en ben ik terug naar huis gegaan. Peggy, my roommate, was niet thuis. Ik heb haar een kattebelletje achtergelaten dat ik naar het hotel ging waar de Belgische studenten logeren om daar enkele mails te sturen.

En nu ben ik hier...

Tot de volgende brief,

Bis bald

Goeiemorgen Berlijn !!

2008-03-03T22:37:00.004+01:00

De zon probeert erdoor te komen en mijn lichaam begint stilletjes aan ook te ontwaken. Net een kop thee gezet, de batterij van het fototoestel in de lader gestoken, een muziekje opgezet en Word geopend.

Binnen twee uur heb ik een gesprek met Mijke, mijn stagementor, over de inhoud van de stage. Daarna gaan we naar de verschillende gebouwen van HAU om er kennis te maken met de verschillende medewerkers.

Peggy, mijn kotbazin, is zopas vertrokken naar haar werk. Ze is een yoga- en pilateslerares. Ze zegt dat ze 42 jaar oud is, maar ze ziet er eerder begin de dertig uit. Wat een gezond leven niet met je lichaam kan doen... En gezond leeft ze wel. Ze vertelde me dat ze geen alcohol meer drinkt en hier op tafel naast mij ligt er een schotel met fruit en groenten die ik nog nooit gezien heb. Ons gesprek gisteren liep behoorlijk goed, ik denk dat we in grote lijnen wel dezelfde ideeën hebben. (“Gleich und gleich gesellt sich gern”)

Gisteren was het miserie in de luchthaven van Zaventem. Ik had negen kilo teveel mee in mijn bagage en ik moest er vanalles uitdoen om toch doorgelaten te worden: zeep, scheergel, wekkerradio, handdoek, taekwondopak -> tot binnen drie maand, of misschien drie weken, als Timo, Delphine en Laura op bezoek komen.

Na een turbulente vlucht nam ik de taxi naar de plaats waar ik met de ‘Nederlandstalige studenten’ een rondleiding per fiets zou krijgen doorheen de stad. Ik dacht dat de studenten mijn klasgenootjes zouden zijn die hier ook hun stage doen, maar het was een klas van een secundaire school. De rondleiding was wel interessant. Zo’n fietstocht is een goede manier om een idee te krijgen van een stad. Als er bezoek komt is het een goed idee om hetzelfde te doen.

Na kennis te hebben gemaakt met Peggy ben ik naar de vijf andere studenten geweest om te kijken of ze de orkaan van zaterdag overleefd hadden. Hun vliegtuig is opnieuw moeten opstijgen nadat het bijna geland was. Zij zitten nu nog op hotel, omdat hun appartement nog niet vrij is gekomen. Lieve Pillen (onze contactpersoon hier in Berlijn) heeft dat heel goed gedaan…hmm

Om elf uur ongeveer ben ik terug naar huis vertrokken, met stadsplan in de hand. Het is niet van mijn gewoontes, maar ik heb mijn huis direct gevonden. Met een stadsplan is het natuurlijk moeilijk om verkeerd te lopen eh.

Maar voor de deur is nog niet door de deur... Hier op de deur zitten twee sloten die elk twee keer omdraaien. Ik heb, denk ik, alle mogelijkheden twee of drie keer geprobeerd, maar kreeg de deur niet open. Gelukkig deed Peggy uiteindelijk open; bleek dat er gedraaid en geduwd moest worden op hetzelfde moment.

Zo, ik ga zo meteen iets eten en een koffie gaan drinken, want dat is hier niet te vinden. Daarna op gesprek met Mijke en naar de markt om een fiets te kopen. Ik denk dat ik geen metropas nodig zal hebben, aangezien alles hier zo dicht bij elkaar is.

Tot binnenkort,

Q