Goeiemorgen Berlijn !!

De zon probeert erdoor te komen en mijn lichaam begint stilletjes aan ook te ontwaken. Net een kop thee gezet, de batterij van het fototoestel in de lader gestoken, een muziekje opgezet en Word geopend.

Binnen twee uur heb ik een gesprek met Mijke, mijn stagementor, over de inhoud van de stage. Daarna gaan we naar de verschillende gebouwen van HAU om er kennis te maken met de verschillende medewerkers.

Peggy, mijn kotbazin, is zopas vertrokken naar haar werk. Ze is een yoga- en pilateslerares. Ze zegt dat ze 42 jaar oud is, maar ze ziet er eerder begin de dertig uit. Wat een gezond leven niet met je lichaam kan doen... En gezond leeft ze wel. Ze vertelde me dat ze geen alcohol meer drinkt en hier op tafel naast mij ligt er een schotel met fruit en groenten die ik nog nooit gezien heb. Ons gesprek gisteren liep behoorlijk goed, ik denk dat we in grote lijnen wel dezelfde ideeën hebben. (“Gleich und gleich gesellt sich gern”)

Gisteren was het miserie in de luchthaven van Zaventem. Ik had negen kilo teveel mee in mijn bagage en ik moest er vanalles uitdoen om toch doorgelaten te worden: zeep, scheergel, wekkerradio, handdoek, taekwondopak -> tot binnen drie maand, of misschien drie weken, als Timo, Delphine en Laura op bezoek komen.

Na een turbulente vlucht nam ik de taxi naar de plaats waar ik met de ‘Nederlandstalige studenten’ een rondleiding per fiets zou krijgen doorheen de stad. Ik dacht dat de studenten mijn klasgenootjes zouden zijn die hier ook hun stage doen, maar het was een klas van een secundaire school. De rondleiding was wel interessant. Zo’n fietstocht is een goede manier om een idee te krijgen van een stad. Als er bezoek komt is het een goed idee om hetzelfde te doen.

Na kennis te hebben gemaakt met Peggy ben ik naar de vijf andere studenten geweest om te kijken of ze de orkaan van zaterdag overleefd hadden. Hun vliegtuig is opnieuw moeten opstijgen nadat het bijna geland was. Zij zitten nu nog op hotel, omdat hun appartement nog niet vrij is gekomen. Lieve Pillen (onze contactpersoon hier in Berlijn) heeft dat heel goed gedaan…hmm

Om elf uur ongeveer ben ik terug naar huis vertrokken, met stadsplan in de hand. Het is niet van mijn gewoontes, maar ik heb mijn huis direct gevonden. Met een stadsplan is het natuurlijk moeilijk om verkeerd te lopen eh.

Maar voor de deur is nog niet door de deur... Hier op de deur zitten twee sloten die elk twee keer omdraaien. Ik heb, denk ik, alle mogelijkheden twee of drie keer geprobeerd, maar kreeg de deur niet open. Gelukkig deed Peggy uiteindelijk open; bleek dat er gedraaid en geduwd moest worden op hetzelfde moment.

Zo, ik ga zo meteen iets eten en een koffie gaan drinken, want dat is hier niet te vinden. Daarna op gesprek met Mijke en naar de markt om een fiets te kopen. Ik denk dat ik geen metropas nodig zal hebben, aangezien alles hier zo dicht bij elkaar is.

Tot binnenkort,

Q